İyi fikirler akla duşta gelirmiş (sitenin dediğine göre)... adamlar da iyi fikirleri unutmamak adına çare bulmuşlar... :)

“Biz Türkler” diye girmek istiyorum cümleye ama bu her yerde böyle midir bilemediğim için dememişim varsayın... İlla kavramları sahiplenmeye çalışıyoruz. Başarılı giden birşeyler varsa daha iyisini yapmak yerine kötülemeyi, kendimizle değil başkalarıyla uğraşmayı çok seviyoruz. Yakın zamanda bunun bir örneğini daha gördüm. Çok temiz, kısmen birlik içinde yaşayan, elinde birşeyi olmadan çaba harcayarak ilgi alanlarını sektör haline getirmeye çalışan Internet camiası şimdi monetize edilebilir hale gelen kavramları sahiplenme derdine girmeye başladı. Sanırım içine para ve ün giren herşey ortamı bozmaya başlıyor.

 

Bir blogger tanımı yapma çabasıdır gidiyor değişik ortamlarda. “Blog yazan bloggerdır” diyenler bir tarafta. “En önce ben yazmaya başladım, 25636... tane yazı yazdım, dolayısıyla blogger benim” diyenler bir tarafta. “Blog’dan para kazanıyorsan blogger’sındır” diyenler bir tarafta. Daha 1001 tip tanımlama kriteri atılıyor ortaya. Blogger’ın tanımı kimin umrunda haberleri var mı? sorarım... İster bu işten para kazansın, ister kazanmasın, ister 50.000 tane yazı yazsın, ister 5 tane düzgün yazı yazsın, ister... ister... Herkesin yaptığı kendine. İyi yapılan şeyler herkese yarıyor. İyi yapan böyle soğutulup kendi işine bakıp tabii ki zamanında kendisini yerenlere el vermiyor...

 

Dinlemenin konuşmaya, okumanın yazmaya tercih edildiği gün herşey farklı olacak eminim.  

 

Uğur Özmen’in bir yazısından hatırlıyorum ve özetle “birşey olmadan birşey oldum sananlar” gibisinden bir selzenişte bulunmuştu... Keza gene Uğur Özmen, “Adam soru soruyor, sonra dinlemiyor” demişti bir yazısında. Gençler Uğur Özmen’i okuyorlar sanıyordum... Ya okuduklarını anlamıyorlar, yada okuduklarını sanıyorlarmış meğerse...

 

Gençlerin gençliklerine vermek lazım diyeceğim ama koca politikacılar da yapıyor... ne diyim...   

“Your vision will become clear only when you look into your heart. Who looks outside, dreams. Who looks inside, awakens.” – Carl Jung

Tom Peters : “Benchmarking is stupid!!! Why is that? Because we pick the current industry leader, and we launch a five year program, goal of which as to be as good as the company who’ll be five years better than us in five years from now”.

 

And also Seth Godin say it as...

“This is an essay about what it takes to create and sell something remarkable. It’s a plea for originality, passion, guts and daring. You can not be remarkable by following someone else who’s remarkable” – Seth Godin, Fast Company / 02.2003

 

Seth Godin also says (not moth-a-moth)... “Take Nintendo Gameboy as an example. Sony sold this product for more than 10 years. On the other hand, Nokia is coming up with a new product in almost every month. They’re all successful companies. But how can you compare and come up with a benchmark for their success.”

 

“Leader is a leader because he did something remarkable. And that remarkable is taken so that when you do it, it is no longer remarkable.” – Seth Godin

 

 

Yakın zamanda bir bankanın giriş sayfasında bir reklam gördüm. Diyor ki “Bizim bankadan kasko yaptırın, bıdıbıdı.com dan vıdıvıdı’yı %20 indirimli alın.”. 10 seneyi aşkındır profesyonel iş hayatının içindeyim. Bu tip kampanyalar çok gördüm ve daha da çok göreceğe benziyorum. Genelde şu şekilde bir durum vardır :

1.       Vıdıvıdı olarak adlandırdığım marka genelde henuz fazla bilinmeyen, bilinmek isteyen, çok talep görmeyen bir ürüne sahiptir. Büyük oyuncularla engaje olarak adını duyurmaya çalışır. Ciro kaygısı yoktur.

2.       Bıdıbıdı olarak adlandırdığım marka ise hem kendinden daha büyük bir marka ile engaje olmuş olmak hemde bilmeyen varsa beni duysun diye yapar. Ciro kaygısı yoktur.

3.       Banka bunu sadece “Alın bak müşterilerim, eğer ilgileniyorsanız bakın sizin için ucuza ürün aldırabiliyorum” demek için yapar. Ciro kaygısı yoktur.

 

Sonuç : Cironun elde edilmeyeceği, ama tasarlamak için birçok insanın gunlerini harcadığı, awareness’a katkısının ‘Şüpheli’ olduğu, birçok yazılı çizili dökümanın gidip geldiği bir angaryadır.

 

Bunu ben de yaptım zamanında. Eğer küçük markaysanız bu tip şeylerin sizi duyuracağını düşünürsünüz. Ama bir gerçek vardır ki eğer elinizdeki ürün talep gören yada görebilecek bir ürün değilse boşa yapılmıştır bu çalışma. Müdürlerinize yada raporlama yaptığınız kişilere de (rakamlara yansımayacağı için) “Hiç yoktan Awareness oldu!” dersiniz olur biter.

 

Önemli : Detayına girmeden belirtmek isterim ki aware ettikleri de marka değil indirim oranı esasında. Yani baştan sona çelişki...

 

Not: Ciro beklentisi olmadığı için pazarlama çalışmaları da her partinin kendi pazarlama kanalı ile sınırlıdır. Ek bir pazarlama için para harcanmaz. Hatta kendi kanallarından duyururken de para harcamayacakları kanalları değerlendirirler (yada az harcayacakları)